ความเสียใจ

posted on 22 Jan 2012 22:27 by yuithiwa in Miscellaneous directory Diary

เอาล่ะ... เรื่องนี้มีรายละเอียดมากเกินกว่าที่จะบ่นใน Twitter
จึงขอมาพร่ำเพ้อใน entry นี้

เริ่มต้นจากที่เราเลือกคณะนิเทศศาสตร์ แทนที่จะเป็นอักษรศาสตร์
ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ เมื่อมีคนถามว่าอยากเข้าคณะอะไร ก็จะตอบว่า "อักษรศาสตร์" ทุกครั้ง
และไม่ได้สักแต่ว่าตอบ...

...ใจจริงๆ ก็อยากเข้าคณะอักษรศาสตร์ด้วย

แต่อยู่ดีๆ ก็เกิดเปลี่ยนใจตอนก่อนเลือกคณะ 4 อันดับที่จะแอดมิชชั่นเพียงไม่กี่วัน
ได้มีโอกาสทำงานที่หนังสือพิมพ์ท้องถิ่น แล้วชอบ
ได้ฉุกคิดว่า ตลอดชีวิตที่ผ่านมา ตั้งแต่จำความได้ ชีวิตเราก็ไปโรงเรียนมาตลอด
เรียนวิชาความรู้มา 15 ปีเต็มๆ ตั้งแต่เตรียมอนุบาล ถึงม.6...

...15 ปี!!!...

...ไม่ใช่เวลาน้อยๆ เลย

เป็นระยะเวลามากพอที่จะทำให้เราคิดได้ว่า เราควรทำอะไรอย่างอื่นบ้าง ที่ไม่ใช่เรียนอย่างเดียว
ถ้าอยู่นิเทศศาสตร์ ก็จะมีกิจกรรมให้เลือกทำเยอะแยะ หลากหลาย...

คิดว่านั่นคือเหตุผลหลัก ที่เราเลือกคณะนิเทศศาสตร์ไว้เป็นคณะอันดับที่ 1

---------------------

ผ่านไป 1 เทอมครึ่ง ที่ได้อยู่คณะนิเทศศาสตร์
สำหรับวันนี้ ถ้าถามว่าอยู่นิเทศศาสตร์แล้วเป็นอย่างไรบ้าง?

คำตอบคือ เสียใจ (regret)

เสียใจ ที่ตัวเองไม่ได้ทุ่มเทให้กับการทำกิจกรรมอย่างที่เคยตั้งใจเอาไว้
...ที่ตัวเองคิดเพียงว่า จะทำไม่ได้ หรือ จะมีคนอื่นที่ทำได้ดีกว่าเรา
...ที่ตัวเองมัวแต่รีรอ ประวิงเวลา ทำนองว่า เอาเถอะ เข้ามาปี 1 ก็ค่อยๆ ปรับตัวไป
...ที่ตัวเองไม่กล้าพอ ที่จะตัดสินใจลองทำอะไรที่ไม่เคยทำมาก่อน
...ที่ตัวเองกลัวเหนื่อยเกินไป กลัวเกรดไม่ดี
เสียใจ...

บางที ตัวเลขสวยๆ ที่ต้องแลกมากับชั่วโมงเรียน ที่อาจทับซ้อนกันนิดหน่อยกับเวลาทำกิจกรรม
มันก็ไม่ได้น่าภูมิใจเท่าไรนัก
บางที ช่วงเวลาที่มีค่าที่สุด อาจเป็นเวลาที่เราใช้ไปในการเก็บเกี่ยวประสบการณ์,
ทำงานร่วมกับเพื่อนๆ พี่ๆ ในคณะฯ

ใช่... เวลาที่เจ๋งที่สุด คือเวลาที่ใช้ไปกับการทำงานร่วมกับเพื่อนๆ
เรามองย้อนกลับไป... เราได้พิสูจน์มาแล้ว...

เรื่องบางเรื่องที่อาจเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับใครหลายๆ คน
แต่มันกลับเป็นเรื่องที่พิเศษมากสำหรับเรา
การได้มีส่วนร่วมในเทศกาลละครโรงเล็ก
เป็นประสบการณ์ที่ดีที่สุดของเราตั้งแต่อยู่คณะนิเทศศาสตร์มา
ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ให้โอกาสนี้กับเรา...

ซ้อมโปรเบอร์สำรอง

Credit: ภาพจาก iPad ของ Ray-O 

จะบอกว่า ถ้าย้อนกลับไปได้ กลับไปวันแรกที่เข้าคณะนิเทศศาสตร์มา เราจะทำทุกอย่าง
แต่เราเอาตัวเรากลับไปไม่ได้ จึงได้แต่พาความคิดกลับไป กลับไปทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมา
และใช้เป็นเครื่องเตือนใจให้เราทำทุกอย่างในวันนี้ ให้ตัวเราในอนาคตมองย้อนกลับมา...

...แล้วไม่เสียใจอีก...!!

Comment

Comment:

Tweet

ขอบคุณที่มาเป็นส่วนหนึ่งของโปรฯ สเตจนะbig smile

#3 By ฉันเอง (161.200.14.122) on 2012-02-25 02:22

กรี๊ดดด ขอบคุณแกมากนะ ที่แวะเวียนมาเยี่ยมชม Blog เรา big smile
...อืม ใช่ๆ ช่วงหลังนี้รู้สึกว่าได้ทำอะไรมากขึ้นแล้ว และการได้ทำอะไรนี่แหละ ทำให้เรามองย้อนกลับไปและรู้สึกว่าเมื่อก่อนเราไม่ได้ทำอะไร ก็เลยมาบ่นอ่ะ

คนเรา ก็ต้องมี moment ทำนองนี้อยู่บ้างแหละนะ big smile

#2 By ViVaceVihok on 2012-01-28 16:40

จะมานึกเสียดายเวลาทำไมล่ะหยุย ในเมื่อหยุยได้ทำในสิ่งที่อยากทำแล้วนิ แต่เรายังมีอีกหลายที่อยากจะทำ แต่ก็ไม่ได้ทำ เพราะเทอมนี้เราเลือกที่จะเรียน ...มากกว่าจะทำกิจกรรม เราจึงยอมสละเวลาบางส่วนเพื่อทุ่มการเรียน เราจะเปรียบเทียบทั้งสองเทอมว่า เรียน 20 หรือ 21 จะเต็มที่ได้มากแค่ไหน แต่ในขณะเดียวกันเราก็ทำกิจกรรมคณะเท่าที่เราจะไหว ตั้งแต่เราเข้ามาเรายังไม่เคยหลุดคำนี้ออกมาเลย ถึงจะเสียดายที่ไม่ได้ทำโรงเล็ก (หรือเกือบจะได้ทำก็เถอะ) แต่เราก็มีความสุขที่ได้ดูเพื่อนๆ พี่ๆตั้งใจทำละครออกมาให้ได้ชมกัน มันเป็นโมเมนต์ที่สุดยอดมากเลยล่ะ เรามีความสุขที่ได้ถ่ายรูปเพื่อนๆ หรือแม้แต่คนที่เราชอบ แค่นี้ก็คุ้มแล้วล่ะbig smile

#1 By ĠǾǿĐŷ▬§Ħŀŋą€ on 2012-01-26 22:12